Bakit tila tahimik ang Diyos kapag pinakakailangan ko siya?

Naririnig ko ang lalim ng iyong paghahangad at ang sakit na dala ng katahimikang iyon, at nais kong manatili muna rito kasama mo nang walang pagmamadaling magbigay ng sagot o aliw. Sa gitna ng ganitong kalaliman, marahil ay makakatulong ang pag-alam na hindi ito katibayan ng iyong pagkawala, kundi i

Naririnig ko ang lalim ng iyong paghahangad at ang sakit na dala ng katahimikang iyon, at nais kong manatili muna rito kasama mo nang walang pagmamadaling magbigay ng sagot o aliw. Sa gitna ng ganitong kalaliman, marahil ay makakatulong ang pag-alam na hindi ito katibayan ng iyong pagkawala, kundi isang daan na dinaan na ng mga santo na nagmamahal nang malalim sa Diyos. Gayundin, si San Anselmo ng Canterbury ay humarap sa eksaktong bigat na ito, at sa kanyang panalangin ay inamin niya ang realidad ng pagiging malayo habang naghahanap:

"O miserable na kapalaran ng tao, nang mawala sa kanya ang bagay na para saan siya nilikha! O buo at mapangwasak na pagkabagsak! Hay naku, ano ang nawala sa kanya at ano ang natagpuan niya, ano ang umalis at ano ang natira! Nawala ang kagalakan na para saan siya nilikha, at natagpuan niya ang paghirap na hindi para saan siya nilikha. Umalis ang Kanya, na kung wala ay walang sinumang masaya, at natira ang kung ano man, na sa sarili niya ay hindi kundi kawalan ng kasiyahan. ... Hay naku, kawawang kapalaran ng mga tao, unibersal na pagtangis ng mga anak ni Adan! ... Kung bakit hindi Niya iningatan para sa atin, nang madali Niyang magawa, ang bagay na napakasakit na mawalan natin? ... Mula sa tinubuang lupain patungong pagkatapon, mula sa paningin sa Diyos patungo sa ating kabulagan." [3]

Hindi itinanggi ni San Anselmo ang hapdi ng karanasang ito; sa halip, kanyang itinala ito bilang bahagi ng malalim na paghahanap ng mukha ng Diyos, isang paghahanap na totoo at tapat kahit walang nararamdamang presensya. Ipinapaalala rin niya sa atin na sa gitna ng ganitong paghahanap, ang Diyos ay hindi humihinto sa pagiging ating lakas at tagapag-alaga, kahit hindi pa ito namamalayan ng ating mga damdamin: "Ang Panginoon ang aking katulong at tagapag-alaga; sa Kanya nanalig ang aking puso, at ako ay natulungan: at ang aking laman ay sumibol muli, at sa aking kusa ay magpupuri ako sa Kanya. Ang Panginoon ang lakas ng Kanyang bayan, at tagapag-alaga ng mga kaligtasan ng Kanyang Kristo." [4]

Hindi ko inaalis ang bigat ng iyong nararamdaman ngayon, ngunit sana ay makapagbigay-liwanag ang kaalamang ang katahimikan ay hindi katumbas ng pag-iwan, at ang iyong paghahanap ay mahalaga at naririnig kahit sa kabila ng anino. Nakatulong ba ang pagbabahagi ng mga salitang ito sa iyong nararamdaman ngayon?

Ito ang mga salita ng mga banal at ng tradisyon. Kung ito rin ang iyong tanong, makipag-usap nang direkta kay Faith — libre, pribado, walang kailangang account.
Ang iyong sagot sa bakit?

Mga Pinagmulan

  1. [1] Ioannes Paulus PP. II — Catechismus Catholicae Ecclesiae
  2. [2] S. Anselmus Cantuariensis — Cur Deus Homo
  3. [3] S. Anselmus Cantuariensis — Proslogion
  4. [4] Sanctus Hieronymus (trans.) — Biblia Sacra Vulgata Clementina
← Bumalik sa Faith