Marahil ay hindi ito tanda ng pagkawala, kundi bahagi ng malalim na paglalakbay ng pananampalataya na dumadaan sa kadiliman upang makahanap ng mas matibay na liwanag. May mga panahon sa buhay natin na tila tahimik ang Diyos, ngunit ang kanyang pangako ay hindi nakasalalay sa ating pakiramdam kundi sa kanyang katapatan.
Sabi ni San Agustin sa kanyang paghahanap: "Bigyan mo ako, Panginoon, na malaman at maunawaan kung alin ang nauuna: ang pagtawag sa iyo, o ang pagpupuri sa iyo; at kung mas nauuna ang makilala ka, o ang pagtawag sa iyo. Ngunit sino ang tatawag sa iyo nang hindi nakakakilala sa iyo?... Hahanapin kita, Panginoon, sa pamamagitan ng pagtawag sa iyo; at tatawagin kita sa pamamagitan ng pagtitiwala sa iyo: sapagkat ipinangaral ka sa amin. Ang aking pananampalataya ang tumatawag sa iyo, Panginoon, na inyong ibinigay sa akin, na inyong inilham sa akin sa pamamagitan ng pagiging tao ng iyong Anak, sa pamamagitan ng ministeryo ng iyong mangangaral" [3].
Ang linyang ito ay nagpapaalala na kahit sa gitna ng pagdududa o kawalan ng pakiramdam, ang pananampalataya mismo ang nag-uugnay sa atin sa Kanya. Hindi natin kailangang maramdaman Siya upang Siya ay naroon; ang ating pagnanais na magtanong at maghanap ay ebidensya na na ang biyaya ay gumagawa pa rin sa loob natin.
Gayundin, mahalagang maalala natin na ang kalungkutan o pagkakalayo ay madalas na may kasamang pangako ng kagalakan at pagbabalik. Tulad ng sabi sa Kasulatan: "Totoo, totoo ang sinasabi ko sa inyo: iiyak kayo at tatangis, ngunit ang mundo ay magagalak; kayo ay malulungkot, ngunit ang inyong kalungkutan ay magiging kagalakan. Ang babaeng nanganganak ay nalulungkot sapagkat dumating na ang kanyang oras; ngunit nang mapanganak na niya ang sanggol, hindi na niya naaalaala ang hirap dahil sa kagalakan, sapagkat may ipinanganak nang tao sa mundo. Kaya't kayo rin sa ngayon ay may kalungkutan, ngunit makikita ko kayo ulit, at magagalak ang inyong puso: at ang inyong kagalakan ay walang makukuhang mananakop" [4].
Huwag mong husgahan ang iyong relasyon sa Diyos base lamang sa emosyon ngayong sandali. Ang pagkakalayo na nararamdaman mo ay maaaring selambin ng Kanya upang dalhin ka sa mas malalim na uri ng pagtitiwala — isang pag-ibig na hindi nakadepende sa lasa o ginhawa, kundi sa katotohanan na Siya ang daan at ang buhay [1].
Sana ay nakapagbigay ng kaunawaan at pag-asa ang mga salitang ito sa iyong nararamdaman ngayon. Nakatulong ba ito upang mapagaan ang bigat ng iyong paghahanap?