Ang tanong mo ay tumatagos sa pinakapuso ng ating pagkatao, at makatarungan lamang na hanapin natin kung saan patungo ang lahat ng ito. Ang pananampalataya at relihiyon ay hindi lamang mga patakarang sinusunod o mga ideyang pinagtatalunan; ang tunay na silbi nito ay ang maging daan upang makilala natin ang Diyos at maunawaan ang Kanyang layunin para sa atin.
Gaya ng sinabi ni Hesus mismo sa Ebanghelyo, ang pananampalataya ay ang pagtanggap sa Kanya bilang tanging landas: "Ako ang daan, ang katotohanan, at ang buhay. Walang makakapunta sa Ama kundi sa pamamagitan ko" [1]. Hindi ito isang abstract na konsepto kundi isang relasyon; ang silbi ng pananampalataya ay dalhin tayo sa presensya ng Ama, dahil sa pamamagitan ni Hesus, nakikita natin ang mukha ng Diyos na nagmamahal sa atin.
Sa paghahanap na ito, madalas nating tinatanong ang mundo kung saan makikita ang Diyos, ngunit ang sagot ay wala sa mga bagay na nakikita natin kundi sa loob mismo ng ating pagkatao. Ayon kay San Agustin, nang siya ay magtanong sa langit, sa lupa, at sa mga bituin, sabay-sabay silang sumagot na, "Hindi kami ang Diyos na hinahanap mo... Siya ang gumawa sa amin," at doon niya napagtanto na ang tunay na pagkilala ay nagsisimula sa loob: "Ang taong panloob ang nakakilala nito sa pamamagitan ng paglilingkod ng katawan; ako, ang panloob na ako, ang kaluluwa ko sa pamamagitan ng pandama ng aking katawan, ang nagtanong sa kabuuan ng mundo tungkol sa aking Diyos, at sumagot ito sa akin, 'Hindi ako ang Diyos, kundi Siya ang gumawa sa akin'" [2]. Ang relihiyon, sa ganitong diwa, ay ang pag-aayos ng ating panloob na pagtingin upang makita ang Dako na nagbigay-buhay sa atin.
Gayunpaman, mahalagang tandaan na ang layuning ito ay hindi nakasalalay sa lakas ng ating talino kundi sa isang mapagkumbabang pagtitiwala. Gaya ng payo ni Thomas à Kempis, "Ang pananampalataya at ang tapat na buhay ang hinihingi sa iyo, hindi ang taas ng katalinuhan o lalim ng mga misteryo ng Diyos. Kung hindi mo mauunawaan o makapit ang mga bagay na nasa ilalim mo, paano mo maaapuhap ang mga bagay na nasa itaas mo? Sumuko ka sa Diyos at ipagkumbaba ang iyong isipan sa pananampalataya, at ibibigay sa iyo ang liwanag ng kaalaman, ayon sa kung ano ang magiging kapaki-pakinabang at kinakailangan para sa iyo" [3]. Ang silbi ng pananampalataya ay hindi solusyunan ang lahat ng misteryo ng buhay gamit ang lohika, kundi buksan ang ating puso sa Diyos na hindi nangangako ng sagot kundi nangangako ng Kanyang presensya at gabay.
Sana ay nakatulong ang mga salitang ito upang mabigyan ng linaw ang iyong paghahanap. Mayroon pa ba akong nasagot nang maayos sa iyong tanong, o may bahagi pa bang nais mong linawin?