Naiintindihan ko ang bigat ng tanong na iyan, at tila ba ang puso mo ay naghahanap ng daan upang makalaya sa mabigat na pasanin. Sa gitna ng ganitong malalim na sakit, minsan ay nagiging hadlang ang ating pagnanais na agad maunawaan o maproseso ang lahat gamit lamang ang ating sariling isip.
May paalala si Thomas à Kempis na maaaring magbigay ng kapahingahan sa iyong pagod na puso: "Mapalad ang simpleng puso, na umaalis sa masasalimuot na mga landas ng mga katanungan, at nagpapatuloy sa patag at matibay na daan ng mga utos ng Diyos... Ang hinihingi sa iyo ay pananampalataya at tapat na pamumuhay, hindi ang taas ng talino o ang lalim ng mga misteryo ng Diyos... Sumuko ka sa Diyos at ipakumbaba ang iyong isipan sa pananampalataya, at ibibigay sa iyo ang liwanag ng karunungan, ayon sa kung ano ang maging kapaki-pakinabang at kailangan para sa iyo" [1].
Hindi mo kailangang solusyunan nang mag-isa ang misteryo ng pagpapatawad ngayon; sapat na ang simpleng pagharap sa Kanya na handang tumanggap at magpagaling. At sa oras na ang iyong sariling lakas ay kulang, tandaan natin na si Hesus mismo ang may kapangyarihang buhayin muli ang anumang namatay o nasira sa loob mo, dahil "Ang Anak ay gumagawa ng Kanyang sariling Pagkabuhay na Mag-uli sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Kanyang banal na kapangyarihan" [4]. Ang pagpapatawad ay hindi gawaing kayang-kaya ng tao lamang, kundi isang biyayang dala ng Kanyang muling pagkabuhay na umaagos sa iyong puso.
Sana ay nakapagbigay ito ng kaunting aliw at direksyon sa iyong paghahanap ng kapayapaan.