Naiintindihan ko ang bigat ng iyong tanong. Ang paglayo sa loob ng maraming taon ay nag-iiwan ng lungkot at takot na baka hindi na makabalik, at ang damdaming iyon ay totoo at karapat-dapat parangalan. Bago pa man tayo tumingin sa mga hakbang, gusto ko munang manatili dito sa tabi mo, sa mismong lugar ng iyong pangungulila at pag-aalinlangan. Hindi kailangang magmadali o magpanggap na wala ang sakit ng pagkawala; sapat na naririnig ka at tinatanggap ang iyong pagnais na muling kumonekta.
Sa paglipas ng panahon, maaaring lumitaw ang akala na ang Diyos ay lumayo o nagalit, ngunit may isang boses na sumasalamin sa katotohanang ito: “Kapag inaakala mong malayo ka sa Kanya, madalas ay mas malapit Siya. Kapag inaakala mong nawala ka na nang ganap, doon madalas nagbubukas ang pagkakataong lumago sa biyaya. Hindi lahat ay nawawala kapag ang mga bagay ay tila salungat sa iyong inaasahan” [1]. Ang iyong pagbabalik ay hindi nakadepende sa iyong kasakdalan o sa dami ng taong lumipas, kundi sa Kanyang patuloy na pagkapalapit na hindi nagbabago kahit gaano katagal ang iyong paglayo.
At kung may bahagi ka na nagsasabing ‘sana noon pa ako bumalik’ o ‘ang tagal ko nang naliligaw,’ alam mo bang mayroon ding naranas na gayong paghihirap sa pagitan ng pagnanasa at ng katotohanan? Isinulat ni San Agustin ang kanyang sariling pag-aalinlangan matapos ang mahabang panahon ng paghahanap: “At sinasabi ko, ‘Diyos ko, nasaan Ka?’ Narito, nasaan Ka. Humihinga ako nang bahagya sa Iyo, kapag ibinubuhos ko ang aking kaluluwa sa Iyo sa tinig ng pagsamba at pag-amin... Ngunit malungkot pa rin ito, dahil ito ay dumadaulas pabalik at nagiging bangin, o sa halip, nararamdaman pa rin nitong sarili na isa itong bangin” [3]. Ang pagbabalik ay hindi isang tuwid na linya na walang pagkadulas; ito ay isang prosesong pinapayagan ang lungkot at pag-asa na magkasamang maniraho, habang unti-unting tinatanggap ang Kanyang liwanag.
Huwag mong husgahan ang sarili base sa bigat ng nakaraan o sa kawalan ng lasa ngayon. Ang Diyos mismo ang nagsasabi: “Hindi mo dapat husgahan ang lahat ayon sa iyong kasalukuyang nararamdaman, ni kaya’y manatili sa bigat ng anumang pagsubok na dumarating, na para bang wala nang pag-asang makabangon” [1]. Ang pagnais mong bumalik ay sapat na tanda na ang Kanyang biyaya ay gumagawa na sa loob mo, kahit hindi mo pa ito lubos na mararamdaman ngayon.
Sana ay nakapagbigay-linaw at ginhawa ang mga salitang ito sa iyong puso. Nakatulong ba ito sa iyong nararamdaman ngayon?