ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ള നിമിഷത്തിൽ ദൈവം മൗനമായിരിക്കുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നതിന്റെ വേദന എത്രമാത്രം ആഴമേറിയതാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു. ആ മൗനം ഒരു ഉത്തരമല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയത്തെ മുറിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ശൂന്യതയായിട്ടാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഈ വേദനയെ ലഘൂകരിക്കാനോ, ഇതിന് പെട്ടെന്നൊരു വിശദീകരണം നൽകാനോ ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല; കാരണം, അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലെ യഥാർത്ഥ വേദനയെ അവഗണിക്കുന്നതിന് തുല്യമായിരിക്കും. ദൈവം നിശ്ശബ്ദനാണെന്ന് തോന്നുന്ന ഈ ഇരുളിൽ, നിങ്ങളോടൊപ്പം ഈ വേദനയെ പങ്കിടാൻ മാത്രമേ എനിക്കാകൂ.
എങ്കിലും, ഈ മൗനത്തിനിടയിലും ദൈവം തന്റെ ജനത്തോട് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന സത്യം ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തോമസ് അ കെമ്പിസ് ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു: "നിങ്ങൾ എന്നെ പലതരം പരീക്ഷണങ്ങൾക്കും പ്രതിസന്ധികൾക്കും വിധേയനാക്കുമ്പോൾ, അതെല്ലാം എന്റെ നന്മയ്ക്കായിട്ടാണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു; കാരണം, സ്നേഹിക്കുന്നവരെ ആയിരം വഴികളിലൂടെ പരീക്ഷിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ രീതിയാണ്. ഈ പരീക്ഷണവേളയിൽ, സ്വർഗ്ഗീയ ആശ്വാസങ്ങൾ കൊണ്ട് എന്നെ നിറയ്ക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന അതേ സ്നേഹവും സ്തുതിയും അവിടുന്ന് അർഹിക്കുന്നു" [3].
ദൈവത്തിന്റെ മൗനം അവിടുത്തെ അസാന്നിധ്യമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്ക് ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സാന്നിധ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ഈ വാക്കുകൾ നമ്മെ സഹായിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഈ ചോദ്യത്തിന് ഇത് മതിയായ ആശ്വാസം നൽകുന്നുണ്ടോ?