നല്ല മനുഷ്യർക്ക് എന്തിനാണ് വേദന സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന ഈ ചോദ്യം, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന ഏറ്റവും ആഴമേറിയ നിലവിളികളിൽ ഒന്നാണ്. ഇതിന് ലളിതമായ ഒരു ഉത്തരമില്ലെന്നും, ഈ വേദനയുടെ ഭാരം നിങ്ങളെ എത്രമാത്രം തളർത്തുന്നുണ്ടെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു. ദൈവം നല്ലവരാണെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് ഇത് അനുവദിക്കുന്നു എന്നറിയാതെ, ആ ചോദ്യത്തിന്റെ മുൻപിൽ നിശ്ശബ്ദമായി ഇരിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളുണ്ട്; ആ നിസ്സഹായതയെ ഞാൻ ബഹുമാനിക്കുന്നു.
ഈ ചോദ്യത്തിന് മുമ്പിൽ നമ്മുടെ പരിമിതികളെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ അൻസെം പറയുന്ന വാക്കുകൾ, നമ്മുടെ അറിവിന്റെ അതിരുകളെ സത്യസന്ധമായി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു: "നിങ്ങൾ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത് എന്റെ ശേഷിക്കപ്പുറമുള്ള കാര്യമാണ്... ദൈവം മുൻപ് മറഞ്ഞിരുന്ന കാര്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിത്തരുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം; ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാൽ, സൗജന്യമായി ലഭിച്ചത് സന്തോഷത്തോടെ പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ, ഇതുവരെ എത്തിച്ചേരാത്ത ഉന്നതമായ കാര്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ നമുക്ക് യോഗ്യത ലഭിക്കും" [2].
ഇവിടെ ദൈവം തരുന്ന ഉത്തരം ഒരു വിശദീകരണമല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ സാന്നിധ്യമാണ്. തിന്മയുടെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരുന്ന കാലത്തെക്കുറിച്ച് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ ഓർക്കുമ്പോൾ, അത് ദൈവത്തിന്റെ അനന്തമായ നന്മയെ പൂർണ്ണമായി ഗ്രഹിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ പരിമിതിയെയാണ് കാണിക്കുന്നത്: "എന്റെ അറിവില്ലായ്മയിൽ, തിന്മ എന്നത് ഒരു ദ്രവ്യമാണെന്നും അതിന് സ്വന്തമായി ഭാരവും രൂപവുമുണ്ടെന്നും ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു... ദൈവം നല്ലവനായതുകൊണ്ട് ഒരു തിന്മയും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് എന്റെ ഭക്തി എന്നെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു" [4].
നല്ല മനുഷ്യർക്ക് സംഭവിക്കുന്ന വേദന, ദൈവത്തിന്റെ അസാന്നിധ്യമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്ക് അപ്പുറമുള്ള ഒരു രഹസ്യമാണ്. ഈ ചോദ്യത്തിന് ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായ ഉത്തരം ലഭിക്കില്ലെങ്കിലും, ഈ വേദനയിലും ദൈവം നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട് എന്ന വിശ്വാസം മാത്രമാണ് ഇപ്പോൾ നമുക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയുന്നത്. ഈ വാക്കുകൾ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയഭാരത്തെ അല്പമെങ്കിലും ലഘൂകരിക്കാൻ സഹായിച്ചോ?