ദൈവത്തെ അറിയില്ലെന്നുള്ള നിങ്ങളുടെ തുറന്നുപറച്ചിലിൽ, ആ അന്വേഷണത്തിന്റെ ആത്മാർത്ഥത ഞാൻ കാണുന്നു. ദൈവത്തെ അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹം തന്നെയാണ് ആദ്യ ചുവട്; കാരണം, നമ്മൾ തിരയുന്നതിനു മുൻപേ ദൈവം നമ്മെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്ന സത്യമാണ് വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിനോസ് ഇങ്ങനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്:
"ഏറെക്കാലമായി പരദേശവാസം ചെയ്യുന്ന ആത്മാവ്, ഇപ്പോഴെങ്കിലും നിന്നെ ദാഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, 'നിന്റെ ദൈവം എവിടെ?' എന്ന് ദിവസവും ചോദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സ്വന്തം കണ്ണുനീർ തന്നെ ഭക്ഷണമായി മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിന്റെ ഭവനത്തിൽ വസിക്കാൻ ഒരേയൊരു കാര്യം മാത്രം നിന്നോട് ചോദിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അത് മനസ്സിലാക്കട്ടെ. നിന്റെ ജീവിതം നീയല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്? നിന്റെ നാളുകൾ നിന്റെ നിത്യതയല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്?" [1]
അതുകൊണ്ട്, ദൈവത്തെ അറിയാൻ ഒരു വലിയ പാണ്ഡിത്യമോ പ്രത്യേക അറിവോ ആദ്യം വേണമെന്നില്ല. ഈ ദാഹം തന്നെയാണ് തുടക്കം. പ്രായോഗികമായി എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങാം എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, അത് ബുദ്ധിപരമായ ഒരു പഠനത്തേക്കാൾ ഉപരി, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുള്ള ലളിതമായ ഒരു സംഭാഷണമായിരിക്കാം. "എനിക്ക് നിന്നെ അറിയില്ല, പക്ഷേ നിന്നെ അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു" എന്ന് ദൈവത്തോട് മനസ്സിൽ പറയുന്നത് ഒരു നല്ല തുടക്കമാണ്.
ഇവിടെ നമ്മെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ശൂന്യതയെക്കുറിച്ച് സഭയുടെ മതബോധന ഗ്രന്ഥം നൽകുന്ന ആശ്വാസം ഇതാണ്: "ദൈവം മരണത്തെ സൃഷ്ടിച്ചില്ല; ജീവികളുടെ നാശത്തിൽ അവിടുന്ന് സന്തോഷിക്കുന്നില്ല" [3]. നമ്മുടെ അജ്ഞതയോ അകൽച്ചയോ അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തെ കുറയ്ക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ, തെറ്റായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ എന്ന ഭയമില്ലാതെ, ഒരു കുഞ്ഞ് അമ്മയെ തിരയുന്നതുപോലെ ലളിതമായി ഈ അന്വേഷണം തുടങ്ങാം.
ഈ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. നിങ്ങളുടെ ഈ ആഗ്രഹത്തെ ദൈവം സ്നേഹത്തോടെ നോക്കിക്കാണുന്നുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിക്കാമോ? ഈ ചിന്തകൾ നിങ്ങളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഒരു വഴി തുറന്നു തന്നോ?