ദൈവത്തെ സംശയിക്കുന്നത് പാപമാണോ എന്ന നിങ്ങളുടെ ചോദ്യം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ്. വിശ്വാസജീവിതത്തിൽ സംശയങ്ങൾ വരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണെന്നും, അത് ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകലാൻ കാരണമാകില്ലെന്നും അറിയുന്നത് ആശ്വാസം പകരുന്ന കാര്യമാണ്. തോമസ് അ കെംപിസ് ഈ അന്വേഷണത്തെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതുന്നു:
"എന്റെ ദൈവമേ, ഈ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് നിന്നെക്കാൾ മികച്ചൊരു ആശ്രയം വേറെ എന്താണ്? സ്വർഗ്ഗത്തിനു കീഴിൽ കാണാവുന്നവയിൽ നിന്നെക്കാൾ വലിയൊരു ആശ്വാസം എനിക്കെന്താണ്? ... നിന്നോടൊപ്പം ഭൂമിയിൽ അപ്രവാസിയായി ജീവിക്കുന്നതാണ് നിന്നില്ലാതെ സ്വർഗ്ഗം സ്വന്തമാക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്. നീ എവിടെയാണോ അവിടെ സ്വർഗ്ഗമാണ്; നീ ഇല്ലാത്തിടത്ത് മരണവും നരകവുമാണ്. നീയാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം, അതിനാൽ നിനക്കായി ഞാൻ ദീർഘശ്വാസമിടുകയും നിലവിളിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. ... എന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷയും അഭയവും ഞാൻ നിന്നിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; എന്റെ എല്ലാ കഷ്ടതകളും വേദനകളും ഞാൻ നിന്നിൽ അർപ്പിക്കുന്നു, കാരണം നിന്നെക്കൂടാതെ ഞാൻ കാണുന്നതെല്ലാം ബലഹീനവും അസ്ഥിരവുമാണ്" [1].
ഈ വാക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, സംശയങ്ങളുടെയും ചോദ്യങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ പോലും ദൈവത്തോട് സംസാരിക്കുന്നതും അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതുമാണ് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം എന്നാണ്. ദൈവം മരണം സൃഷ്ടിച്ചില്ലെന്നും, ജീവിക്കുന്നവർ നശിക്കുന്നതിൽ അവിടുന്ന് സന്തോഷിക്കുന്നില്ലെന്നും തിരുവെഴുത്തുകൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു [4]. ദൈവം എല്ലാറ്റിനെയും സൃഷ്ടിച്ചത് അവ നിലനില്ക്കാനാണ്; അവിടുന്ന് ലോകത്തിലെ ജനങ്ങളെ സുഖപ്പെടുത്താനായി സൃഷ്ടിച്ചു, അവരിൽ നാശത്തിന്റെ ഔഷധമില്ല [4]. അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ സംശയങ്ങൾ ദൈവം നിങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കാനോ ഉപേക്ഷിക്കാനോ ഉള്ള കാരണമായി അവിടുന്ന് കാണുന്നില്ല. മറിച്ച്, അവിടുത്തെ അടുത്തറിയാനുള്ള ഒരു വഴിയായി ദൈവം അതിനെ കാണുന്നു.
സംശയങ്ങൾ പാപമല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ബന്ധത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്കുള്ള ഒരു ക്ഷണമാണ്. ദൈവം എപ്പോഴും നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്, നിങ്ങളുടെ ചോദ്യങ്ങളെയും വേദനകളെയും അവിടുന്ന് സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഇത് മതിയായ ഉത്തരം നൽകിയോ, അതോ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വ്യക്തത ആവശ്യമുണ്ടോ?